Мајор Баук
19-03-08, 14:57
Rođen u španskoj zemljoposedničkoj porodici, Kastro se za politički život zainteresovao dok je bio učenik u jezuitskoj srednjoj školi. Tamo je došao pod uticaj španskih sveštenika koji su podržavali Frankov fašizam. Pročitao je sva dela Jose Antonio Primo de Rivera, osnivača španske falange, i po kazivanju njegovih školskih drugova, bio snažno privučen fašističkom ideologijom.
U kasnim 40-tim i ranim 50-tim Kastro je bio uključen u aktivnosti naoružanih studentskih grupa koje su dominirale univerzitetom. Ideologija ovih grupa bila je nacionalistička i otvoreno antikomunistička.
Borbu protiv Batiste Kastro je započeo kao član buržoaske Ortodoxo partije. Nadmetao se kao kandidat na izborima za parlament 1952, ali je Batistin državni udar te godine osujetio njegove parlamentarne ambicije. Tada je započeo da organizuje malu grupu sledbenika za oružane akcije. Predvodio je napad na Monkada vojne barake jula 1953, kada je svih 200 učesnika bilo ili ubijeno ili uhapšeno.
Kastrove akcije nisu bile jedine takve vrste. Kroz ceo taj period, sledbenici različitih partija i sitno-buržoaskih frakcija vršili su napade na garnizone, pokušaje atentata i čak osvajanje Batistine palate. Malo je toga u Kastrovim političkim izjavama iz perioda koji je prethodio revoluciji 1959, što bi ga razlikovalo od uobičajene politike anti-Batista kubanskog nacionalizma iz tog vremena. Njegov najpoznatiji govor "Istorija će me pomilovati", pripremljen u odbranu na suđenju za napad na Monkadu, sastojao se od osude represija diktature i liste prilično mlakih demokratskih reformi.
Posle osude na kratku zatvorsku kaznu, Kastro se uputio u Meksiko, odakle je krajem 1956. organizovao iskrcavanje oko 80 naoružanih ljudi na Kubu. Kao i Monkada, iskrcavanje je bilo katastrofa sa jedva tuce njih koji su preživeli prvi susret sa Batistinim snagama. Pa ipak, jedva dve godine kasnije Kastro je osvojio vlast.
U svojoj rodnoj Argentini Če osnovao jednu od prvih gerilskih grupa, pod vođstvom novinara Jorge Masettia. U Čeovoj biografiji, Anderson navodi posebno zapanjujuće detalje ovog fijaska. Gerilci nikada nisu ni videli borbu. Neki su se izgubili i po svoj prilici umrli od gladi u divljini. Drugi su pali u ruke policiji. Pre nego što je grupa bila desetkovana međutim, Masetti je naredio pogubljenje trojice članova zbog navodno disciplinskih prekršaja. Autor citira jednog od preživelih ovog debakla, koji navodi da su sva trojica osuđenih bili Jevreji. Ispostavilo se da je Masetti, pre savezništva sa kastroizmom, bio član ekstremno desničarske nacionalističke i antisemitske organizacije u Argentini.
odlomci iz predavanje Bill Vann-a
Održano 7. januara 1998. godine na Međunarodnoj letnjoj školi "Marksizam i fundamentalni problemi 20. veka", koju je organizovala Socialist Equality Party (Australia) u Sydneyu od 3. do 10. januara 1998.
Bill Vann je međunarodni urednik World Socialist Web Site-a i autor nekoliko kritičkih radova na temu borbe ugnjetenih masa u Latinskoj Americi, Južnoj Africi i Bliskom Istoku tokom posleratnog perioda.
U kasnim 40-tim i ranim 50-tim Kastro je bio uključen u aktivnosti naoružanih studentskih grupa koje su dominirale univerzitetom. Ideologija ovih grupa bila je nacionalistička i otvoreno antikomunistička.
Borbu protiv Batiste Kastro je započeo kao član buržoaske Ortodoxo partije. Nadmetao se kao kandidat na izborima za parlament 1952, ali je Batistin državni udar te godine osujetio njegove parlamentarne ambicije. Tada je započeo da organizuje malu grupu sledbenika za oružane akcije. Predvodio je napad na Monkada vojne barake jula 1953, kada je svih 200 učesnika bilo ili ubijeno ili uhapšeno.
Kastrove akcije nisu bile jedine takve vrste. Kroz ceo taj period, sledbenici različitih partija i sitno-buržoaskih frakcija vršili su napade na garnizone, pokušaje atentata i čak osvajanje Batistine palate. Malo je toga u Kastrovim političkim izjavama iz perioda koji je prethodio revoluciji 1959, što bi ga razlikovalo od uobičajene politike anti-Batista kubanskog nacionalizma iz tog vremena. Njegov najpoznatiji govor "Istorija će me pomilovati", pripremljen u odbranu na suđenju za napad na Monkadu, sastojao se od osude represija diktature i liste prilično mlakih demokratskih reformi.
Posle osude na kratku zatvorsku kaznu, Kastro se uputio u Meksiko, odakle je krajem 1956. organizovao iskrcavanje oko 80 naoružanih ljudi na Kubu. Kao i Monkada, iskrcavanje je bilo katastrofa sa jedva tuce njih koji su preživeli prvi susret sa Batistinim snagama. Pa ipak, jedva dve godine kasnije Kastro je osvojio vlast.
U svojoj rodnoj Argentini Če osnovao jednu od prvih gerilskih grupa, pod vođstvom novinara Jorge Masettia. U Čeovoj biografiji, Anderson navodi posebno zapanjujuće detalje ovog fijaska. Gerilci nikada nisu ni videli borbu. Neki su se izgubili i po svoj prilici umrli od gladi u divljini. Drugi su pali u ruke policiji. Pre nego što je grupa bila desetkovana međutim, Masetti je naredio pogubljenje trojice članova zbog navodno disciplinskih prekršaja. Autor citira jednog od preživelih ovog debakla, koji navodi da su sva trojica osuđenih bili Jevreji. Ispostavilo se da je Masetti, pre savezništva sa kastroizmom, bio član ekstremno desničarske nacionalističke i antisemitske organizacije u Argentini.
odlomci iz predavanje Bill Vann-a
Održano 7. januara 1998. godine na Međunarodnoj letnjoj školi "Marksizam i fundamentalni problemi 20. veka", koju je organizovala Socialist Equality Party (Australia) u Sydneyu od 3. do 10. januara 1998.
Bill Vann je međunarodni urednik World Socialist Web Site-a i autor nekoliko kritičkih radova na temu borbe ugnjetenih masa u Latinskoj Americi, Južnoj Africi i Bliskom Istoku tokom posleratnog perioda.